Plantacja to nowa wegetariańska restauracja na Marszałkowskiej. Poznacie ją po widniejącym nad drzwiami napisie „Zdrowe jedzenie już jest – szyld jeszcze się robi”. Wystrój jest prosty, drewniane stoły, kartonowe pudełka, mnóstwo świeżych ziół w doniczkach.
Weszłam dziś rano do Czarnej i choć byłam jeszcze lekko zaspana i przed poranną kawą, zaśmiałam się po pierwszym spojrzeniu na bar. Barman jest … (przyjmijmy tu właściwą poprawność polityczną) Afroamerykaninem. Po chwili pierwszego zaskoczenia, dotarło do mnie, że z głośników wydobywa się klimat Kind of Blue Milesa Davisa. Pomimo tych skojarzeń, nazwa baru pochodzi od nazwiska właścicielki.
O nowej hiszpańskiej restauracji Casa Pablo zrobiło się głośno kilka tygodni temu. Powstała w miejscu (trzeba to przyznać) pechowym dla restauracji. W tym samym lokalu na Grzybowskiej mieściły się już Michel’s Brasserie Michela Morana, a później Etno. Byłam stałą klientką Brasserie, do Etno nie zajrzałam nigdy. Trzeba mieć odwagę, żeby otwierać tu kolejną restaurację, skoro nie przyjęły się poprzednie miejsca.
L’ARC to klasyczne francuskie bistro z bardzo dobrym klimatem. Ilekroć tu jestem świeci słońce. Nie sądzę, żeby jedno zależało od drugiego, ale sala LARC wygląda pięknie w świetle słonecznym, dlatego zwykle nie mogę się napatrzeć.
Nową hiszpańską restaurację przyjęłam z dużą radością. Bardzo lubię tę kuchnię i ciągle mi mało jej przedstawicieli w Warszawie. ESPAÑA ulokowała się w dawnym budynku komitetu centralnego PZPR na Nowym Świecie. Dobra lokalizacja, na dodatek w tym samym budynku mieści się jeszcze kilka innych knajpek, co zwykle potęguje ruch. Żeby dotrzeć do ESPAÑA, trzeba wjechać wjazdem od Alei Jerozolimskich – miejsce jest na wprost wjazdu na parterze.
Pisałyśmy niedawno na Warsaw Foodie o weekendzie z Latte Art w Bułkę przez Bibułkę. Latte art to rysowanie wzorków mlekiem na kawie. Zdobywcą Pucharu Polski w Latte Art jest Mateusz Hyjek. Sandwich bar Bułkę przez Bibułkę zaprosił Pana Mateusza do przygotowywania artystycznych kaw swoim gościom. Poprzedni i ten weekend można było sobie zamówić kawę ze wzorkami.
Słony to stand-up bar u zbiegu Pięknej i Kruczej. Ideą tego miejsca jest nawiązywanie znajomości. Goście stoją przy wysokich stolikach, przy których jedzą, piją i rozmawiają. W menu znajdziemy drobne przekąski, małe dania, raczej przystawki, choć jest też kilka dań na większy głód. Specjalnością Słonego są sznytki – cienkie kromki pieczywa z różnymi pastami.
Swego czasu bardzo lubiłam jeść w Rubikonie, włoskiej restauracji na ul. Wróbla. Kuchnia była pyszna i prawdziwa, wybór wina bardzo duży, piękny ogród w lecie i fantastyczna obsługa. Rubikon niestety zamknięto, ale jego właściciele otworzyli niedawno Syrenę Sklep & Bar na Powiślu. Miejsce otwarte jest od ósmej rano do północy, miałam okazję sprawdzać je i wieczorem i rano.
Negatywne wrażenia z restauracji pojawiają się w moich opisach rzadziej. W żadnym wypadku ich nie unikach, nawet często o miejscach, które dobrze oceniam, piszę otwarcie, co mi się nie podobało. Jednak, kiedy restauracja jest całkowicie beznadziejna, a jedzenie okropne … często nie mam sił i ochoty wracać do tego myślą, odczuwam wstręt do powrotu tam, nawet w myślach. Nie chcę też budzić obrzydzenia w czytelnikach Frobloga. Ale ten blog ma również funkcję ostrzegawczą. Dlatego mobilizuję się i dziś Was ostrzegam.
Kawiarnia Leniviec na Poznańskiej obchodziła niedawno swoje pierwsze urodziny. Czas biegnie niesamowicie szybko, wydawało mi się ciągle, że Leniviec to nowe miejsce, a to już całkiem dojrzała knajpka. Z okazji urodzin w poprzedni weekend Leniviec serwował włoski bufet śniadaniowy. Wybrałam się z radością uczcić jubilata.
