ŻuraWina Rest&Wine to nowe miejsce na Żurawiej. Oficjalne otwarcie miało miejsce kilka tygodni temu. Pisał o niej ostatnio i zachwalał solidnie Maciej Nowak. Umawiam się więc z przyjaciółką na wieczór. Mamy ochotę na dobrą kuchnię i dobre wino, nazwa ŻuraWina Rest&Wine sugeruje, że to miejsce idealnie się do tego nadaje.
Lubię, kiedy restauracje wymyślają ciekawe wydarzenia kulinarne, kiedy proponują coś poza zwykłym standardowym menu, kiedy wykazują się inwencją. Na fajny pomysł wpadła niedawno Tawerna Patris zapraszając swoich gości na Festiwal Ośmiornicy, trwający cały październik. Choć to sezon meczowy i ostatnio dojazd do Tawerny położonej w bliskiej okolicy Stadionu bez Dachu jest mocno utrudniony, podołałam i skosztowałam menu ośmiornicowego.
Jak być może zauważyliście w komentarzach tego bloga, moi czytelnicy domagają się ode mnie wizyty w Atelier Amaro. To prawda, nie byłam jeszcze w tej restauracji. Powodem nie są w ogóle moje osobiste sympatie czy antypatie wobec właściciela. Powód jest zupełnie inny. To jest po prostu bardzo drogie miejsce, to jest miejsce najdroższe w Warszawie. Mam więc pewien opór. Nie tylko mentalny, ale też finansowy. Uważam jednak, że żeby mieć zdanie i odniesienie do innych miejsc, muszę pójść. Zresztą, tak naprawdę chcę pójść. Interesuje mnie, jakie jest jedzenie w pierwszej polskiej „wschodzącej gwiazdce” Michelin. Dlatego przedsięwzięłam plan. Oszczędzam na wizytę u Amaro.
Miejsca z często zmieniającą się kartą mają tę przewagę nad innymi, że łatwiej się do nich wraca. Nawet jeśli w standardowej karcie jest wiele ciekawych dań i obiecujemy sobie, że wrócimy i spróbujemy innych dań następnym razem, zmiana karty jest nieco mocniejszą motywacją. Jeśli miejsca, które często zmieniają kartę na dodatek podają zawsze świetną kuchnię, wraca się do nich jeszcze chętniej.
Budynek przy Belwederskiej, w którym mieści się Bravo Roberto, oglądałam z podziwem. Bardzo atrakcyjny, zupełnie odstający od otoczenia. Niestety mieszkania były tam ponoć tak drogie, że przez pierwszy rok stał pusty. Ostatecznie zaczął się zaludniać, a zaraz potem powstała też na parterze restauracja śródziemnomorska Bravo Roberto.
Wróciłam do Soul Kitchen. Od czasu mojej ostatniej wizyty zmieniło się tutaj bardzo wiele. Jest nowy szef kuchni Andrzej Polan i nowe menu. Jest też remont ulicy Noakowskiego, który pewnie odstrasza część gości. W niedzielne popołudnie muszę zaparkować kilka przecznic dalej, żeby tu dotrzeć, ale przy tak pięknej pogodzie, nie narzekam na spacer.
Mille Luci to nowa włoska knajpka na Pradze Południe w okolicach centrum handlowego Promenada. To zdecydowanie okolice, w których nie bywam zbyt często, ale Mille Luci zachęciło mnie wystarczająco mocno.
Papalina to teoretycznie nowa chorwacka restauracja i winiarnia na Ursynowie. Teoretycznie, bo w tym samym miejscu był wcześniej Cevap z kuchnią chorwacko-bośniacką, a menu obydwu tych miejsc jest bardzo podobne. Cevap i Papalina mają także tego samego właściciela. Nie wiem więc, skąd więc pomysł na zmianę nazwy. Być może coś się będzie zmieniało w przyszłości i miejsca zamierzają podążać w inną stronę.
Po moim fatalnym wypadzie do restauracji Horapa z pseudo-tajskim jedzeniem, postanowiłam wreszcie wybrać się do Little Thai Gallery. Mówię „wreszcie”, bo praktycznie nie znajduję usprawiedliwienia, dlaczego nie zrobiłam tego wcześniej.
Plantacja to nowa wegetariańska restauracja na Marszałkowskiej. Poznacie ją po widniejącym nad drzwiami napisie „Zdrowe jedzenie już jest – szyld jeszcze się robi”. Wystrój jest prosty, drewniane stoły, kartonowe pudełka, mnóstwo świeżych ziół w doniczkach.
